Concept voor politieke actie
Kameraden!
1. Onze Toestand
Wij zijn het stadium voorbij waarin men nog kon geloven dat de politieke partij, de lobbyclub of de ledenvereniging onze problemen oplost.
De partijen lopen leeg. De ledenkaarten zijn zoek. De stamtafel op woensdagavond trekt nog anderhalve man en een paardenkop.
Maar de energie leeft. Zij leeft daar waar geen enkele organisatie naar binnen kijkt: op de voetbaltribunes, in de volksbuurten, in het buurtcentrum, aan de periferie van ons VOLK.
Daar zitten ZIJ.
DE SENSATIEZOEKER, die nergens lid van is.
DE HARDE KERN, die een hele stad mobiliseert wanneer het moet.
DE HANGJEUGD, die zijn eigen buurt kent zoals geen ambtenaar haar ooit kent.
De burgerij noemt hen tuig. Noemt hen uitschot.
WIJ noemen hen: DE BASIS!
2. Wat men ons wijsmaakte
Men maakte ons wijs: dat je pas meetelt wanneer je ergens lid van bent.
Men maakte ons wijs: dat organisatie een bureau nodig heeft, een leider, een statuut.
Men maakte ons wijs: dat slechts de politiek soldaat de revolutionair is en de rest slechts decor.
Maar in de periferie van ons volk ligt de katalysator van de opstand. Zij hebben tijd. Zij hebben territorium. Zij hebben durf. Zij hebben netwerken.
Keer op keer zien wij het: hun instinctief nationalisme is meer dan genoeg om het systeem in doodsangst te doen beven.
3. De Drie Wetten van het Zwart Blok
EEN — Affiniteit gaat boven lidmaatschap.
Men organiseert niet met wie een ledenkaart bezit, maar spontaan, met wie het wil. De groep is klein. Informeel. Homogeen. Bijeen gehouden door vertrouwen en verlangen. Zij bestaat zolang de actie duurt en lost daarna weer op in het niets. Geen formele organisatie. Geen contributie. Geen ballotage. Geen wekelijkse verplichtingen. Wie meedoet, hoort erbij.
TWEE — De actie is de vergadering.
Besluiten vallen niet in een zaaltje vooraf. Zij vallen in de praktijk, in het heetst van de strijd zelf. Men koppelt groepen via persoonlijke contacten en losse afspraken – niet via mandaten. Geen congressen. Geen leiders. Geen bindende moties. Eenheid komt van de gedeelde actie, niet van de stemming vooraf. Aan het front verbroedert men.
DRIE — De kern leidt niet. De kern is aanwezig.
Waar strijd uitbarst – protest, confrontaties, blokkades, volksmobilisaties – daar vormt het Zwart Blok een politieke kern binnen die strijd. Men vervangt niets. Men radicaliseert en men verbreed de strijd. Men houdt de politieke partijen en lobbyclubs buiten de deur zodra zij komen recupereren. En wanneer het voorbij is, lost men zichzelf op en verhuist men naar een nieuw slagveld.
4. Wie wij bedoelen — en waarom zij de sterkste macht zijn.
De drie groepen die de traditionele nationalistische beweging links liet liggen, zijn samen sterker dan alles wat in de huidige partijburelen zit.
• De sensatiezoeker. Hij wil geen plichten, hij wil slechts een gebeurtenis. Geef hem een situatie, geen functie.
• De harde kern. Deze heeft al een sterk leger dat elk weekend op tijd op dezelfde plek staat. Gebruik hun discipline en kracht, niet hun clubshirt.
• De hangjeugd. Deze kent het eigen territorium beter dan de smeris en gemeentelijke ambtenaar. Zonder hen geen straat.
5. Vreugde van verzet
Strijden is geen lijdensweg. Verzet is een bevrijding uit de wurggreep van deze burgerlijke minuswereld.
Een volksprotest is een feest dat de straat bezet. Het Tifo is agiterende propaganda die men fysiek voelt. De opstanden van de volksperiferie zijn instinctief revolutionair nationalisme in beweging.
Wie de beweging wil laten groeien, zorgt dat meedoen leuker is dan thuisblijven.
Dat is geen frivoliteit. Dat is politieke strategie.
6. Hoe men begint
1. Zoek een kleine groep mensen die het willen. Dat is de kern. Geen namen nodig, geen adressen.
2. Zoek het territorium op waar de energie al zit: het dorpsplein, de voetbaltribune, de volksbuurt — daar waar alles samenkomt.
3. Doe één actie, samen met wie er al is. Niet vóór hen. MÉT hen.
4. Trek de strijd alsmaar breder. Van het ene protest naar de volgende. Van de ene stad naar de andere.
5. Los op. Begin elders opnieuw.
7. Wat wij weigeren
Wij weigeren een ledenkaart.
Wij weigeren een Führer.
Wij weigeren de bureaucratie die de directe actie vervangt.
Wij weigeren te wachten op toestemming.
Wij weigeren het uitschot, uitschot te noemen.
8. Onze Oproep
De beweging die wij zoeken is geen organisatie. Zij is een verbond van losse kernen, die elkaars acties versterken en elkaars vreugde in verzet delen. Geen hoofdkantoor. Geen congres. Geen leider.
Alleen dit: DE BEWEGING IS SPONTAAN. En zij is overal waar het al beweegt.
Sluit je aan bij de actie die er al is. Word het verzet!
Max Horik
0 reacties